Projekt teatralny przeciw uzależnieniom

fot. Wioletta Rafałowicz

Narzędzia
Typografia
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

Czy warto przygotowywać autorskie spektakle profilaktyczne? Tak, chciałabym przekonać wszystkich sceptycznych. Moi uczniowie z dużym zaangażowaniem tworzyli przedstawienie i zadawali pytania po skończonym spektaklu. Sytuacje przedstawiane są spotykane w codziennym życiu uczniów, ale nie zawsze przez uczniów zauważone.

Przedstawienia cieszą się ogromnym uznaniem, dzięki świetnym umiejętnościom improwizacyjnym młodych aktorów. Dzięki spektaklom:

  • promujemy zdrowy styl życia, trzeźwość i abstynencję przez upowszechnienie wzorów i postaw prozdrowotnych,
  • angażujemy uczniów w proces tworzenia sztuki teatralnej, szerzymy kulturę żywego słowa, świadomego odbioru i oceny przedstawień scenicznych,
  • inspirujemy do aktywności twórczej, pracy nad sobą, pogłębiania wiedzy, przełamywania barier psychicznych, samodzielnego i krytycznego myślenia oraz uczymy odpowiedzialności i pracy w zespole,
  • pokazujemy autentyczne problemy dostrzegane przez młodzież i sposoby ich konstruktywnego rozwiązania,
  • ukazujemy korzyści, jakie może dać akceptacja, tolerancja, przyjaźń i miłość.

Młodzi ludzie przez teatr wyrazili swój sprzeciw przeciwko uzależnieniom. Wykorzystałam w tym celu metodę projektu edukacyjnego. Pod moim kierunkiem uczennica Wiktoria Jelińska napisała scenariusz przedstawienia profilaktycznego „Było… Minęło…Będzie?” Scenariusz składał się z tekstu głównego i didaskaliów. Tekst poboczny zawierał informacje o sposobie mówienia, ruchu scenicznym, kostiumach, rekwizytach, dźwiękach, oświetleniu.

Autorka scenariusza po przedstawieniu wizji bohaterów zaproponowała obsadę. Odbyły się indywidualne rozmowy z gimnazjalistami, którym zaproponowano role. Ponadto w gronie współpracującej młodzieży wyznaczyliśmy: oświetleniowca, charakteryzatora i scenografa.

fot. Wioletta Rafałowicz

Próby trwały 2 miesiące. Odbyliśmy konsultacje z instruktorem Teatru KOD z Dębnowskiego Ośrodka Kultury panem Anatolem Wierzchowskim. Podczas prób pracowaliśmy nad dykcją, modulacją głosem, ruchem scenicznym. Uczyliśmy się „grać ciszą”, umiejętnie wykorzystywać rekwizyty, wyrażać emocje. Użyte przez nas rekwizyty miały symboliczne znaczenie.

Doskonaliliśmy umiejętność pracy w grupie, wzajemnego słuchania, reagowania na potrzeby innych, okazywania empatii.

fot. Wioletta Rafałowicz

Efekty

  1. Zaprezentowaliśmy spektakl podczas Gminnego Przeglądu Spektakli Profilaktycznych i zajęliśmy I miejsce w kategorii szkół gimnazjalnych.
  2. Uświetniliśmy swoim występem rocznicę Klubu Abstynenta „Życie”, podczas którego przedstawienie obejrzeli ludzie zmagający się z uzależnieniem, ich rodziny, bliscy i sympatycy koła.
  3. Uczniowie naszej szkoły zobaczyli spektakl podczas sesji profilaktycznej „Wiem- wybieram zdrowie”.
  4. Wkrótce nasze przedstawienie obejrzą mieszkańcy miasta.

fot. Wioletta Rafałowicz

Rady i przestrogi

  1. Scenariusz powinien być gotowy przed formowaniem grupy.
  2. Warto dobierać do postaci osobę, która ma zbliżone cechy, walory głosowe, posturę ciała.
  3. Dobre efekty przynosi rozmowa o postaci, jej wnikliwa analiza, rozumienie problemów.
  4. Wskazane jest zadbanie o atmosferę w grupie, zintegrowanie zespołu.
  5. Warto na bieżąco rozwiązywać wszelkie problemy. Krytyka powinna być konstruktywna, a wypowiedzi uwzględniające odmienność każdego ucznia.
  6. Nie należy traktować scenariusza jako gotowego. Tak długo, jak trwają przygotowania, polecam go modyfikować. Występujący wzbogacą go swoimi pomysłami, ciekawymi rozwiązaniami scenicznymi, jeśli im na to pozwolimy. Dzięki temu wzrośnie ich motywacja, staną się otwarci i wzbogacą swoją osobą odgrywaną postać.

Owoce pracy

Spektakl - nagrany film

Dokumentacja fotograficzna

Na stronie szkoły

Wiadomości na portalu YoungFace.tv

Wpisy na blogach szkolnych

Szkolna gazeta „Gimnazjak”

http://www.gpdebno.com/gimnazjak/gimnazjak-grudzien-2014.pdf

Informacje w mediach

YouTube

Notka o autorce: Wioletta Rafałowicz jest nauczycielką języka polskiego w Gimnazjum Publicznym im. Arkadego Fiedlera w Dębnie i szkolnym koordynatorem projektów edukacyjnych oraz członkiem społeczności Superbelfrzy RP. Uczestniczyła trzykrotnie w programie „Szkoła z klasą 2.0” jako koordynator i nauczyciel. Uczestniczy także w programie eTwinning realizując projekty „Kids Chronicle, e- magazine created by kids for kids” oraz „Dla nas KTOŚ, czyli dla nas Kultura Tworzy Obraz Świata”. Brała udział w programach IBE: „Narzędzia w działaniu” i „Dydaktyka literatury i języka polskiego w świetle nowej podstawy programowej”. Niniejszy artykuł ukazał się w Blogu Superbelfrów i został zmodyfikowany przez Marcina Polaka. Licencja CC-BY-SA.

Jesteśmy na facebooku

fb

Ostatnie komentarze

  • Written by Irena
    To wszytko nieprawda . Skąd te wnioski?
  • Written by Agnieszka Chomicka Bosy
    Świetny, prawdziwy tekst. Dziękuję!
  • Written by Edward Łagowski
    Bardzo dziękuję za ten artykuł i zawarte w nim pomysły. Na pewno niektóre z nich zastosuję.
  • Written by Robert Raczyński
    Zainteresowanych tym wątkiem pozamerytorycznym zapraszam na swój blog, gdzie jak się zdaje, Pan Pawe...
  • Written by Paweł
    Dziwię się, że Redakcja portalu edukacyjnego akceptuje używanie przez Autora języka pogardliwego wob...

E-booki dla nauczycieli

Polecamy dwa e-booki dydaktyczne z serii Think!
Metoda Webquest - poradnik dla nauczycieli
Technologie są dla dzieci - e-poradnik dla nauczycieli wczesnoszkolnych z dziesiątkami podpowiedzi, jak używać technologii w klasie